Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

DID IT EVER OCCUR TO US


Prolonging heavy duty ideas past , present ,future;
Invading planets, solar systems, your homes, your hearts;
Did it ever occur to us , that we are almost not lasting
more than eighty years or twenty nine thousand days .
Standing by the gates of the decay of her majesty this migthy youth.
Accelarating backwords to avoid the certain ending of the trip.
Did it ever occur to us , how may we stand to look her in the eyes,
accelarating backwords to grab her and own her a moment still.

Get out of bed with a hop and a hope.
Don`t try any heart transplant today .
Grab the passing lady youth willingly with a may,
and if it shall not be accepted try to grab her anyway.

Lineless knick -knack drawings disitergrading into billions pixels,
malfactioning bytes are to be seen by the blind.
Did it ever occur to us , that our ego turns up to be a model,
seeking to give meaning to the ever played rebirth .
Memberless memberships in never ending top secret councils,
according to the traditional : live and let them die.
Did it ever occur to us , that we shouldn`t be barking ,
if we really ment what we say about trying to be understood.

Speak your mind , please speak your heart.
Don`t try any mental transplant today .
Act like the actors caught in a fire trap.
What ever it happens, everybody is safe .

Milleniumly floating space turbo powered crafts,
marooned along with the long stoped aging unidentified passengers.
Did it ever occur to us , that we are only drifters in this Hell,
drifters into the indefinite cuicidal lonelyness of the vacuum.
Inventing new schizoid ways of acting , justifying ourselves;
Promoting drags, equality, slavery, freedom, aids, one by one.
Did it ever occur to us, that thirty millions species hate our guts,
and noone gives a shit or a dime , if we live or die .

Prising our faults to discuise the horor.
Flying with our borrowed wings it shall not last .
Everyone is capable of aching and bleeding .
What does someone expect from the human mind ?

Η ΑΜΦΙΣΗΜΑΝΤΗ ΑΙΓΛΗ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ


Με φίλτρο την αγάπη και με μετετροπίες , κάθε φάλτσο μου ηχεί όλο και πιό μελωδικά .

Τί πανεμορφα χρώματα ξεπηδούν από το τίποτα και κοσμούν τον καμβά μου!

Ισχνό το φεγαρόφωτο στα ασημένια του να με ψάχνει στα υγρά λειβάδια .

Η αμφισήμαντη αίγλη της νιότης να ! μετουσιώνεται σε αιθέρα στο κάθε χαμόγελο .

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009

ΙΣΣΟΡΡΟΠΟΣ ΛΗΘΑΡΓΟΣ


Αιωρούμενες οι φευγαλέες σκέψεις , κλυδωνίζονται θροϊζουσες αόριστα .

Σφιχταγγαλιασμένες μεταξύ τους , συντροφεύουν τα ιαματοφόρα ταξείδια μας .

Πόσο ευχάριστα αναπαύονται στις γαλήνιες φτερούγες τού ισσόρροπου λήθαργου !

Συνωμοτούν , όπως στα παιχνίδια δίχως σύνορα , όλο αφέλεια και χαμόγελο ,

ώστε , με την γενναία σύμπραξη των αντίστοιχων δυνάμεων του Σύμπαντος ,

να δομήσουν με υπομονή , έμπνευση και μεράκι τον βρεφικό ιστό του τραγουδιού ,

προκειμένου η αραχνοΰφαντη ιστορία του να αντέξει στις Συμπληγάδες του Χρόνου .

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

INNOCENT ENOUGH


Wordless among those space oceans .Selfless in front of the wide miror .

Loveless out there in the dark vacuum . Marooned in our modern dry fishball .

Creative just for the fun of it . Majestic for the gift is already given .

Innocent , enough to be blamed properly .

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ


Γράψε μου με το λυκόφως της ανάληψης
ποιός φtαίει , που ο βοριάς είναι ζεστός ,
γιατί η απόσταξη του στέμφυλου δεν έδωσε ρακί ,
πώς η βροχή στεγνώνει πριν υγράνει τα καλντερίμια ,
ποιά ευθύνη δεν άντεξαν οι βασίλισσες των μελισσιών ,
με τι μοιάζει η αγάπη σ`ένα σύμπαν , που είσαι μόνος σου .

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

ΣΤΙΛΒΟΝΤΕΣ ΚΑΙΝΟΦΑΝΕΙΣ ΣΥΝΤΙΚΟΝΤΑΙ ΑΘΩΟΙ


Από σκόρπιες μνήμες ανασύρθηκαν λάθρα οι θρύλοι και τα έπη .

Θρυλούμενα ταξιδέψανε στον χωρόχρονο μέχρι να τρυπώσουν στις Γραφές .

Τα μέχρι χθές αυτονόητα , ξαφνικά θεωρούνται απροσδόκητες απειλές ή θαύματα .

Οι μεγάλες μέρες μας δωρίζουν περισσότερη έκθεση στη θαλπωρή του ήλιου.

Ρητορικές ερωτήσεις , μετέωρες διαχρονικά , τυγχάνουν ευτελών απαντήσεων .

Ευτραφείς ρασοφόροι αγιάζουν το ρακένδυτο ποίμνιο σε ήχο ύποπτα πλάγιο.

Οι αρχαιολογικές και μή σκαπάνες δουλεύουνε πυρετωδώς .

Τρυπάνε τον χώρο και ξεθάβουν κομμάτι - κομμάτι τον χρόνο .

Φρόνιμοι στίλβοντες καινοφανείς αστέρες συντίκονται αθώοι .

Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2009

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΨΕΥΔΕΤΑΙ




Στέρεψαν οι δρακόντειοι μετέωροι διαλογισμοί της συμπαντικής εφεύρεσης.
Ανεμίζουν οι θνησιγενείς φλόγες της πρόσφατης αρχέγονης σπείρας.
Το σβηστό ηφαίστειο , το βουβό αμόνι , οι νεκροί θεοί , η έρημος του αιθέρα ,
ήταν όλα . Τώρα δεν είναι . Να η ευκαιρία γιορτής για το άπιαστο παρόν .
Σαλεύει . Επιταχύνει . Γλιστρώντας - έρποντας - απογειώνεται .
Σαγηνεύει μ`ασχήμια , μύηση , ρητορικά σχήματα . Νάρκισσος ιερός .
Διδάσκει , διάγει Εωσφόρος . Απόλλων αυτόφωτος καίεται αφειδώς .
Αδιερεύνητο δράμα . Ολέθριο μυστικό . Αλήθεια που ψεύδεται .
Νανούρισμα υπόκωφο , εριστικού αοιδού σοφό εύρημα , ειρηνοφόρο.
Κλαδί ελιάς καμένο , που ανθίζει φθινόπωρο , χειμώνα καρπίζει . Ευχέλαιο .
Γεύομαι φρέσκια άνοιξη , ύμνους ροδιάς , αμυγδαλιάς , φασκόμηλου άσματα.
Αμύθητα πλούτη φθηνού λαού , όχλου φτωχού . Κράτα αιχμηρό αλφαβητάρι .

Ρηχό τ`ανέμελο έρεβος , ζευγάς , μαρτύριο , στις επάλξεις όριο , φάρος .
Σουραύλι , οξύφωνο εργαλείο , διασύνδεσης έντεχνης διάμεσο .
Κοράκι επικηρυγμένο , και αλεπού, κατσίκι , λύκος , τσακάλι κι`άνθρωπος.
Βιασύνη , ταχύτητα άπειρη , ελάχιστη αβέβαιη μετατόπιση .
Διάττοντες αστέρες κι`απλανείς , πλανήτες κι`αστερισμοί και γαλαξίες.
Είναι υπερπλήρες το κενό . Κενό είναι το σύνολο του σύμπαντος .
Αρχάριοι αυτόκλητοι θεοί στραβώνουν και λυμαίνονται το τίποτα του τίποτα.
Διέπονται τα ρινίσματα του παντού από του πουθενά την σύντηξη .
Αισθητήρες σαρδόνιων υπαινιγμών , μπουλούκι που μαίνεται .
Μνήμες υπόκωφες συλλαμβάνονται . Ιαχές , ασελγούσες ξόβεργες .
Διαδραματίζονται διαχρονικά έπη . Οχετοί στρεβλής διανόησης
Πλώρη η πρύμνη . Ουρά στα σκέλια . Θάνατοι . Άχρονοι θάνατοι .

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ


Χαϊδεύοντας οι ανάλαφρες πινελιές τον αιθέριο καμβά ,
συγκροτούν ανασυντασσόμενες , ένα εικαστικο χαμόγελο ,
μια εικόνα μαγευτική , ένα αυτοαποκαλυπτόμενο μυστήριο ,
μία υψίφωνη ωδή στις μη ακροάσιμες συχνοτητες , μιά αλήθεια φευγαλέα !


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΟΥΝ


Κουστωδίες απρόθυμων , τάχα , δημίων παρελαύνουν στις λεωφόρους χλευάζοντας .
Οι ανθρωπορκητικές μηχανές ,τσαλαβουτώντας, βουλιάζουν στο μετέωρο αίμα μας .
Σκιές μακρόσυρτες σκεπάζουν, με προχειρότητα, τα δόκανα και τις άλλες παγίδες τους.
Τζάμπα οι εφημερίδες !, φτερουγίζουν ασύγχρονα από την υποπίεση στα λαγούμια του Μετρό.
Εγκαίνια πολυμάγαζων, γιγαντίων μεγεθών, προκαλούν συνωστισμό πλούσιας φτώχειας .
Περαστικά περιστέρια τσιμπολογάνε ,βλογημένα, τα τελευταία σησάμια της εργατικής τάξης.
Ευτραφείς σκοτεινοί μοναχοί διαχειρίζονται τις ετερόκλητες εντολές και τους οιωνούς.
Απαστράπτουν φωσφορίζοντας τα άστρα της διανόησης στα ακονισμένα σπαθιά .
Αγέρωχοι κομπορύμονες , τέως εστεμμένοι, καγχάζουν χωρίς τα κληρονομημένα βασίλεια.
Ύποπτα εκλεγμένοι άρχοντες κραδαίνουν με τους υποτελείς τους τις ρομφαίες γογγύζοντας .
Έρμαια αδιαφανών νεκρομαντείων , στολών και αμφίων, τα νεκροζώντανα νεογνά μας .